Ginekomastia

W większości przypadków ginekomastia ma podłoże fizjologiczne. Pojawia się u chłopców w okresie dojrzewania i jest związana z intensywnymi zmianami hormonalnymi zachodzącymi w ich organizmach.

Efektem będzie przerost gruczołów, który zazwyczaj mija po kilku miesiącach. Może się on natomiast utrwalić w przypadku chłopców zmagających się z otyłością.

Może również występować ginekomastia patologiczna. Jest ona objawem lub powikłaniem różnego rodzaju współistniejących schorzeń nerek, jąder, nadnerczy, tarczycy czy wątroby.

Ponadto ta przypadłość może być dziedziczona rodzinnie, a także być efektem stosowania niektórych leków – np. w chorobach układu naczyniowego.

Może również być wywołana przez zmiany nowotworowe w obrębie tkanek gruczołu sutkowego. Z tego względu każdy przypadek powinien zostać skonsultowany z lekarzem, który wykona badanie USG lub zleci mammografię.

Ginekomastia – objawy, z którymi należy się udać do lekarza

Jeśli:

• zauważasz u siebie niepokojącą asymetrię w obrębie klatki piersiowej – np. jedna pierś nagle stała się większa lub zmieniła kształt,
• obserwujesz różnicę w wyglądzie czy kolorze brodawek sutkowych,
• wyczuwasz zgrubienia w piersi lub pod pachą,
• pierś staje się twarda lub odczuwasz w niej ból,
• tkanka jest grudkowata w dotyku,

koniecznie zgłoś się do lekarza.

Ginekomastia czy lipomastia – jak je odróżnić?

Ginekomastia i lipomastia mogą wyglądać podobnie, ponieważ w obu przypadkach dochodzi do powiększenia piersi u mężczyzny. Różnica dotyczy jednak rodzaju tkanki, która odpowiada za ten wygląd. 

W ginekomastii problemem jest przerost tkanki gruczołowej, zwykle wyczuwalnej pod brodawką jako bardziej twarda, spoista lub ziarnista. W lipomastii powiększenie wynika głównie z nadmiaru tkanki tłuszczowej, dlatego pierś jest zazwyczaj bardziej miękka.

W praktyce jednak u części pacjentów występuje postać mieszana, czyli połączenie tkanki gruczołowej i tłuszczowej. Z tego powodu sama ocena wyglądu klatki piersiowej nie zawsze pozwala na rozpoznanie. 

Pomocne bywa badanie palpacyjne, ale najczęściej dopiero USG pozwala dokładnie ocenić, jaki typ tkanki dominuje w danym przypadku. Jest to bardzo ważne, ponieważ od tego zależy wybór metody leczenia.

Czy ginekomastię można usunąć tylko operacyjnie?

Ginekomastia to nadmierny rozwój tkanki gruczołowej piersi u mężczyzn. Może mieć podłoże hormonalne, być związana z okresem dojrzewania, przyjmowaniem leków, chorobami ogólnoustrojowymi lub znaczną nadwagą.

Warto podkreślić, że nie zawsze jest to jedynie problem estetyczny – czasem to sygnał, że w organizmie zachodzą zmiany wymagające diagnostyki. Dlatego pierwszym krokiem powinno być zawsze fachowe rozpoznanie.

Korekcja operacyjna to niejedyna opcja – przede wszystkim istotne jest zmierzenie poziomu hormonów, gdyż to one mogą wpływać na wygląd klatki piersiowej.

W tym przypadku sama procedura nie wystarczy, ponieważ problem może nawracać. Konieczne może być wdrożenie terapii hormonalnej i ona sama może dać skutek zniwelowania przyrostu gruczołów.

Natomiast jeśli po przeanalizowaniu badań lekarz stwierdzi, że ma do czynienia z tzw. lipomastią, czyli tylko przyrostem tkanki tłuszczowej w związku ze wzrostem wagi – operacja całkowicie zredukuje ten problem.

Kiedy operacja ginekomastii ma sens?

Warto rozważyć operację ginekomastii, gdy problem jest utrwalony, nie ustępuje mimo leczenia zachowawczego lub zmiany masy ciała, a pacjent odczuwa wyraźny dyskomfort związany z wyglądem klatki piersiowej. 

Dla wielu mężczyzn ginekomastia nie jest wyłącznie kwestią estetyki. Może wpływać na pewność siebie, wybór ubrań, aktywność fizyczną, swobodę na basenie, plaży lub siłowni.

Usuwanie ginekomastii może być dobrym rozwiązaniem również, gdy w badaniu zostanie potwierdzona obecność tkanki gruczołowej, której nie da się usunąć dietą ani ćwiczeniami. Wskazaniem może być też asymetria, widoczna wypukłość pod brodawką, tkliwość piersi albo mieszany charakter zmian, w którym przerostowi gruczołu towarzyszy nadmiar tkanki tłuszczowej.

Jak wygląda kwalifikacja do usuwania ginekomastii?

Kwalifikacja do operacji ginekomastii zaczyna się od konsultacji lekarskiej. Podczas wizyty lekarz przeprowadza wywiad, pyta o czas trwania problemu, choroby przewlekłe, przyjmowane leki, stosowanie sterydów anabolicznych, zmiany masy ciała i ewentualne dolegliwości bólowe. Ważna jest również informacja, czy powiększenie piersi pojawiło się nagle, czy narastało stopniowo, ponieważ może to mieć znaczenie diagnostyczne.

Kolejnym etapem jest badanie klatki piersiowej oraz ocena rodzaju tkanki. Lekarz sprawdza, czy dominuje tkanka gruczołowa, tłuszczowa, czy obraz ma charakter mieszany. Najczęściej konieczne jest wykonanie USG piersi, a w wybranych przypadkach także badań hormonalnych, laboratoryjnych lub konsultacji endokrynologicznej. 

Dopiero po takiej ocenie można dobrać technikę zabiegu, na przykład liposukcję, chirurgiczne wycięcie gruczołu albo połączenie obu metod.

Konsultacja i zalecenia przedzabiegowe

Pierwszym krokiem jest konsultacja z chirurgiem plastycznym, omówienie historii medycznej (choroby przewlekłe, zażywane stale leki itp.) oraz ocena kondycji piersi Pacjenta.

Po przeprowadzeniu wywiadu wykluczającego potencjalne przeciwwskazania do poddania się procedurze lekarz informuje o zaleceniach i zleca dodatkowe badania. Wśród zaleceń można wymienić m.in.:

• ograniczenie przyjmowania medykamentów wpływających na krzepliwość krwi,
• czy odstawienie wyrobów tytoniowych.

Przeciwwskazania do wykonania zabiegu

Są to m.in.:

• problemy z krzepliwością krwi (wdrożona terapia przeciwzakrzepowa),
• nadwrażliwość lub alergia na preparaty znieczulające,
• zły ogólny stan zdrowia Pacjenta,
• aktywna choroba piersi w wywiadzie,
• nieuregulowane nadciśnienie tętnicze,
• choroby nowotworowe lub autoimmunologiczne,
• choroba Parkinsona,
• aktywna opryszczka,
• choroby serca,
• padaczka.

Ginekomastia – na czym polega zabieg

W wielu przypadkach skutecznym i trwałym sposobem leczenia jest operacja ginekomastii.

Zabieg polega na usunięciu przerośniętej tkanki gruczołowej, często w połączeniu z liposukcją, jeśli występuje także nadmiar tkanki tłuszczowej. To rozwiązanie wybierają mężczyźni, u których leczenie zachowawcze nie przyniosło efektów.

W rękach doświadczonego chirurga zabieg jest bezpieczny, a efekty są widoczne po ustąpieniu obrzęku.

Celem procedury jest poprawa kształtu klatki piersiowej. W przypadku gdy mamy do czynienia z lipomastią, możliwe jest zastosowanie jedynie liposukcji – czyli odessanie nagromadzonego tłuszczu.

Natomiast ginekomastia wymaga wycięcia tkanki gruczołowej. Chirurg wykonuje nacięcia w zaznaczonych wcześniej miejscach, następnie odsysa tłuszcz lub usuwa nadmiar tkanki, a następnie zakłada szwy i opatrunek kompresyjny.

Dzięki uciskowi minimalizuje on obrzęk, wspomagając regenerację.

Usuwanie ginekomastii jest planowane indywidualnie, w zależności od stopnia problemu.

Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu i zwykle nie wymaga długiej hospitalizacji. Po operacji konieczne jest noszenie specjalnej odzieży uciskowej oraz stosowanie się do zaleceń lekarza.

Dzięki temu proces gojenia przebiega sprawnie, a klatka piersiowa odzyskuje męski, naturalny wygląd.

Zalecenia pozabiegowe

Należy:

• stosować opatrunek uciskowy, tak długo, jak zaleci specjalista,

• unikać wysiłku fizycznego przez określony czas,
• dbać o rany, a następnie blizny zgodnie z instrukcją lekarza,
• unikać podnoszenia ciężkich przedmiotów,
• powstrzymać się przed moczeniem miejsca zabiegowego,
• stawić się na wizycie kontrolnej,
• odstawić alkohol oraz papierosy na co najmniej 3–4 tygodnie,
• powstrzymać się przed przegrzewaniem skóry,
• zrezygnować z wystawiania blizn na działanie słońca.

Gojenie po operacji ginekomastii tydzień po tygodniu

W pierwszych 1–3 dobach po operacji ginekomastii mogą pojawić się obrzęk, napięcie skóry, tkliwość, zasinienie i uczucie rozpierania w obrębie klatki piersiowej. To naturalna reakcja tkanek po zabiegu. 

W tym czasie pacjent powinien odpoczywać, nosić zaleconą kamizelkę uciskową i unikać gwałtownych ruchów ramion. Należy też stosować się do zaleceń dotyczących opatrunków, higieny ran i leków przepisanych po operacji.

Między 7. a 14. dniem dolegliwości zwykle stopniowo się zmniejszają, a pacjent często może już wrócić do spokojnych codziennych aktywności. Około 3–4 tygodnia tkanki są już bardziej zregenerowane, ale nadal trzeba ostrożnie podchodzić do treningów, dźwigania i ćwiczeń angażujących klatkę piersiową. 

Po około 3 miesiącach obrzęk jest zwykle znacznie mniejszy, a kontur klatki staje się bardziej wyraźny, dzięki czemu można już ocenić faktyczne efekty.

Rekonwalescencja

Operacja przeprowadzana jest w znieczuleniu ogólnym. Po jej zakończeniu mogą pojawić się dolegliwości bólowe, wymagające zażycia leków.

Naturalne jest również wystąpienie obrzęku, zaczerwienienia oraz zasinień czy przemijające braki czucia. Piersi stopniowo będą wyglądać lepiej – a następnie ulegną całkowitemu ustabilizowaniu oraz zagojeniu tkanek.

Po kilku tygodniach osiągną pożądany wygląd – a wtedy pozostanie jeszcze odpowiednie dbanie o blizny, tak aby stały się jak najmniej widoczne.

Efekty usuwania ginekomastii – czego realnie można się spodziewać?

Efektem usuwania ginekomastii jest przede wszystkim zmniejszenie wypukłości w okolicy piersi i poprawa konturu klatki piersiowej. U wielu pacjentów klatka wygląda bardziej płasko, proporcjonalnie i naturalnie. 

Jeśli zabieg obejmuje także liposukcję, możliwe jest dodatkowe wymodelowanie bocznych części klatki i łagodniejsze przejście między operowanym obszarem a resztą sylwetki. Pierwszą różnicę widać stosunkowo szybko, ale nie jest to jeszcze ostateczny efekt.

Na końcowy rezultat trzeba poczekać do czasu zejścia obrzęku i ułożenia tkanek. Blizny zwykle umiejscawia się w mało widocznych miejscach, najczęściej przy granicy otoczki brodawki, ale ich wygląd zależy od techniki zabiegu i indywidualnego gojenia. Celem jest naturalny, męski kontur dopasowany do budowy ciała pacjenta.

Podsumowanie

Ginekomastia:

• rozwiązany problem – przerost tkanki gruczołowej i tłuszczowej,
• czas trwania procedury – około 1–1,5 godziny,
• znieczulenie – miejscowe lub ogólne,
• zdjęcie szwów – po 7–10 dniach,
• ostateczny efekt – po około 3 miesiącach.

Ginekomastia w ES’TE Estetica

Decydując się na leczenie ginekomastii, warto zaufać specjalistom z doświadczeniem w chirurgii plastycznej.

Profesjonalne podejście, nowoczesne metody i indywidualna konsultacja sprawiają, że pacjent czuje się bezpiecznie na każdym etapie leczenia.

Jeśli ginekomastia wpływa na Twoje samopoczucie, być może to dobry moment, by zrobić pierwszy krok i odzyskać pewność siebie.

Chcesz odzyskać pewność siebie i poddać zabiegowi? Zapisz się na konsultacje chirurga plastyka. W Este Estetica takie procedury przeprowadza lek. Tomasz Brzoskwinia. Zapisy odbywają się telefonicznie.

Ginekomastia – Es’Te Estetica – Tomasz Brzoskwinia – chirurgia plastyczna: 503504325